Het is crisis en iedereen voelt dat. Mentaal, fysiek, in de portemonnee.
Iedereen heeft het zwaar, en er zijn altijd mensen die het nog zwaarder hebben. En sommigen hebben het zwaarst.

Ervaring
Het was me natuurlijk al eerder opgevallen: zet tien mensen in dezelfde situatie en ze ervaren deze allemaal anders. Zo hoor ik in quarantaine tijd mijn vriendinnen die kunstenaar zijn zeggen dat ze het ook ‘wel lekker vinden die rust’, terwijl anderen snakken naar dat woeste feest, het dansen en de festivals. Ikzelf neig naar de rust, maar daarom schrijf ik deze blog niet. Hoe ik een situatie ervaar komt voort uit wie ik ben, wat ik heb meegemaakt, hoe ik me op dat moment voel etc. Genoeg factoren. 

Vergelijken
Terwijl de initiatieven met elkaar wedijveren is er ook een ander wedstrijdje gaande op de sociale media: namelijk wie er goud krijgt voor ‘Degene die het zwaarst getroffen is door de corona crisis’. En er zijn heel wat deelnemers. En de meesten maakt een goede kans. Zijn het de thuiswerkende ouders die OOK nog les moeten geven aan drie kinderen van verschillende leeftijdsgroepen? Zijn het de kinderen in kwetsbare gezinnen? Zijn het de IC verpleegkundigen? Of is het toch die ene horeca eigenaar die net genoeg gecrowdfund had om zijn droom waar te maken: namelijk een leuk hip koffietentje hartje centrum? 

Wat nu
De foto die ik bovenaan deze blog laat zien, helpt mij in dit soort situaties enorm. Namelijk, elk mens beleeft deze crisis ten opzichte van hoe het was. En dat betekent, dat het voor iedereen een stukje spannender, complexer, intensiever en onzekerder is geworden. Wat eerst een bepaalde kleur had, is nu een tint (of twee) donkerder. Dus wat nu? Mildheid is the cure. Kijken met zachte ogen. Kijken naar wat er (nog) kan. Kijken waar je kunt helpen. Kijken naar wat je nodig hebt. En zonder oordeel iedereen de kans geven om deze crisis op zijn of haar eigen wijze te ervaren.
Want dat mag.